Je gelijk of je geluk?

Als je een relatie hebt is het onvermijdelijk dat je ego af en toe geraakt wordt.

En hoe langer de relatie duurt, hoe vaker dat gebeurt. Je voelt je niet gehoord, gewaardeerd of gerespecteerd. Bepaalde onderwerpen worden vermeden, opmerkingen onder het vloerkleed geveegd, discussies vroegtijdig beëindigd.

Routine en sleur treden in en bouwen zich op. Jij en je partner weten precies wat wel en niet in het licht te zetten.

Bepaalde zaken deel je niet meer. De bagage van je relatie wordt voelbaar.

Zo begint vaak ongemerkt afstand te ontstaan tussen partners, je haalt weinig energie uit je relatie, het wordt allemaal een beetje stroperig, jullie sluiten je langzaam af voor elkaar.

Als je de signalen op tijd oppikt kun je dit proces keren.

Hoe? Door te buigen. Naar het hart gaan en je ego even parkeren. Signalen van afscherming herkennen, bespreekbaar maken, reageren vanuit je hart. Elke hindernis samen afbreken door niet in het ego te gaan (en je gelijk te halen) maar vanuit het hart kwetsbaarheid te tonen en naar je eigen aandeel blijven kijken. Regelmatig een hartmeditatie met je partner doet wonderen.

Stel jezelf de vraag; wil je je gelijk of wil je je geluk?

oranje pantoffels

De ruimte van de pantoffels

My home is my heaven, vertrouwd, veilig, daar waar ik me lekker voel. In mijn huis kan ik me terugtrekken, naar binnen gaan, mezelf zijn.

Ik doe de deur achter me dicht en sluit de buitenwereld buiten. Dat gevoel heb ik heel sterk en ik heb er een ritueel van gemaakt.

Als mensen bij me komen vraag ik hun onder aan mijn trap hun schoenen uit te doen. Om letterlijk en symbolisch het vuil en ruis van de buitenwereld achter zich te laten en mijn ruimte binnen te gaan. Mijn fysieke ruimte – mijn huis (blijft ook lekker schoon op die manier) en mijn spirituele ruimte; liefdevol, harmonisch en warm.

Om te voorkomen dat je koude voeten krijgt vraag ik mijn bezoekers pantoffels mee te nemen.

Pantoffels zijn een interessant fenomeen.

Als je in je dromen pantoffels ziet of aan hebt kan dat twee dingen betekenen; dat je helemaal ontspannen bent of dat je ontspannen zou willen zijn maar dat niet kunt omdat je je druk maakt en geen controle hebt over een bepaald situatie.

In dat laatste geval ben je bij mij aan het juiste adres...

Heen & weer

Generatie op generatie worden patronen in je familiesysteem doorgegeven. Meestal onbewust. Als je dat wilt keren moet je bij jezelf beginnen. Heb ik gedaan.

Lange tijd ben ik me niet bewust geweest van de emotionele schade die ik in mijn jeugd opgelopen heb. Nu wel. Mijn vader werkte, werkte en werkte, ik had van hem geen mannelijk aandacht, sturing of steun. Had hij ook niet van zijn vader gehad. L’histoire se répète...

Mijn moeder was afstandelijk – de zaak ging altijd voor - en bijzonder kritisch naar ons toe. Ze vertrouwde op wantrouwen. Voor mijn gevoeligheid was geen plek. Ik was van jongs af aan gewend om alles alleen te doen, later realiseerde ik me pas hoe verlaten ik me altijd voelde.

En ik had het nooit gedacht, maar ik deed precies hetzelfde... onbewust.

Van kritisch zijn en oordelen maakte ik zelfs mijn beroep. Bij KPMG ging het over hard werken, carriere maken, niet aanwezig zijn voor mijn gezin. Mijn hoofd domineerde mijn hart.

Ik dacht een geweldige vader te zijn, maar was het niet. Ik gaf de verwondingen die ik inademde binnen mijn familiesysteem – onbewust - gewoon weer door.

Mijn kinderen zeggen dat ik dominant was, altijd werkte en er emotioneel niet echt was. Ik wilde het zo graag anders doen, maar deed het niet omdat mij iets was voorgeleefd.

De weg terug naar mijn ouders, de hele package deal van lief en leed aannemen, buigen voor hun en mijn lot. Het duurde jaren om diep naar binnen te gaan en echt in mijn lijf te verankeren. Uit te reiken naar mijn kinderen, het gesprek aangaan. Het hart laten spreken, kwetsbaar en volstrekt eerlijk te zijn, weer buigen... naar hen toe.

Zo kan meer begrip, liefde en bewustzijn zijn weg vinden, van generatie op generatie.